Helpman kent een lange geschiedenis. Met veel hoogte- en dieptepunten en mooie verhalen. In 1999 verscheen ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan een jubileumboek. Hieronder vindt u een selectie van wat er in de afgelopen jaren allemaal is gebeurd.

De eerste jaren van v.v. Helpman zijn onder andere vastgelegd in de jubileumuitgave van 1949 en in een terugblik van Fok van Houten en Ido Bleeker, ter gelegenheid van het gouden jubileum in 1974. Om met de laatste te beginnen.

1924 In den beginne

In den beginne, 4 september 1924, was er niet veel. Beter gezegd, er was niks. Geen veld, niet eens een bal en no money. Kortom, de in totaal 60 zielen tellende spiksplinternieuwe voetbal- en atletiekvereniging Helpman had eigenlijk geen been om op te staan. Bovendien was er niets om aan te kloppen, geen C.R.M., Sociale Bijstand, A.O.W. of kinderbijslag, zelfs geen Raad voor Sport en Rekreatie. En toch moest men zo nodig aan de eerstvolgende, reeds eind september aanvangende, voetbalcompetitie deelnemen.

Het vijfhoofdige bestuur stoof her en der om thuis te komen met een huurcontract van een ordentelijke lap grasland, kadastraal gelegen ergens ten noordwesten van villa “Gelria”. Weliswaar lag het er een beetje ongeregeld bij en moest men rekening houden met een brede sloot die over de volle lengte het terrein in tweeën sneed, maar verder leek het wel wat. Die sloot dus dicht en hier en daar wat egaliseren en dan zou het waarachtig wel gaan. Men zou en wou toch voetballen, nou dan ! En passant werd een toch maar in de weg staande zeer lange, verwilderde en zeer dichte heg gekapt en meegenomen. Het aldus verkregen materiaal vervolgens vakkundig verdeeld en in de sloot gedeponeerd en de hele drooglegging, annex drainering van het Helpmanveld anno 1924 was een feit. De rest was kinderspel. En zo kon het gebeuren dat v.v. Helpman keurig op tijd met drie elftallen aan de start verscheen van de competitie 1924/1925.

1944 Oorlog en bevrijding

“Van 1944 is echter geen enkele reden bekend om over naar huis te schrijven. De distributie, alles mondjesmaat of niet te krijgen, kleding, voedsel, warmte, namaak thee en dito koffie. Eigenbouw tabak en Belgische shag, rommel wat de deur uit stonk. Dit alles gemixed met razzia’s en de hongerwinter voor de deur. En dan lagen we in het Noorden nog ruim op punten voor op het westen, dat er helemaal belabberd voorstond. En toch voetbalden we, gek eigenlijk. Kwam het omdat bij het spel wellicht een glimp van het vrij-zijn doorbrak, waarvan wij eens genoten? Of was het de binding met anderen, je teamgenoten waar je op aan kon. Hoe dan ook het hielp een tikkeltje bij alle misère. Dan de bevrijding met zijn “Roll out de Barrel” en “Happy days are here again”. Ook Helpman vond zich weer op het oude veld achter het Helperbad aan het einde van de Moddermanlaan. Weliswaar moest er eerst een brede tankgracht gedempt worden alvorens er een ordentelijk balletje getrapt kon worden.

In het kader van de bevrijdingsfeesten gelukte het destijds aanzittende bestuur een wedstrijd te spelen tegen het Perth-regiment, wat tijdens de bevrijding in Helpman gelegen was. De wedstrijd is op het Be Quick terrein gespeeld en werd een succes, sportief zowel als zakelijk.”

Uit: Hoe het groeide, F. van Houten en I. Bleeker, augustus 1974

1953 Een bijzonder kampioenschap

In het seizoen 1952-1953 vecht Helpman een nek-aan-nekrace uit met het sterke Haren.

“De kranten schreven reeds over de aanstaande kampioen Haren, aangezien Helpman op dat moment negen punten achter lag. De grote krachtmeting eindigde in een uitermate spectaculaire en spannende strijd met 2-3 in ons voordeel. De hardnekkige geruchten die daarna de ronde deden, als zou de doelverdediger van Haren door ons zijn omgekocht, typeert de sfeer van die dagen. Nu restten ons nog drie wedstrijden tegen Drachten, VAKO en Gorredijk. Maar oh, die wedstrijd tegen Gorredijk. Thuis hadden onze jongens met 12-0 (!) gewonnen, maar kort na rust stond het in Gorredijk nog 1-1. Na de hervatting verdwenen meerdere Helpman-supporters, in totaal waren er 218 met het elftal meegereisd, achter de tribunes, omdat de spanning hen te machtig werd. Na twee minuten konden ze echter juichend weer te voorschijn komen, omdat Johnnie Mannes onze ploeg naar 1-2 schoot. Hierna was de ban gebroken en met nog drie doelpunten van de Gebroeders van der Berg werd de eindstand 1-5 bereikt.

1963 Eindelijk weer een clubkrant

Vermeldenswaard is dat er op 21 januari in het clubgebouw van de speeltuinvereniging Helperwest aan de Helperwestsingel een grote jeugdspelavond is gehouden met als grote trekpleister de komst van Frans de Munck, toen in zijn nadagen keeper van Veendam. Zijn komst is bedoeld om zijn belevenissen uit zijn keepersloopbaan te laten vertellen. De avond wordt bezocht door circa 60 jongens, deels Helpmanleden. De bedoeling van deze avond is om de nodige interesse voor voetbal op te wekken wat ook lukt, want er melden zich nieuwe leden. Dergelijke activiteiten zijn nodig om wat jong bloed in Helpman te krijgen.

Tijdens de jaarvergadering besluit het bestuur de clubkrant weer op poten te zetten. Jur Beugel en Walter Noorda nemen zitting in de redactie. In september is het dan zover, na jaren komt er weer een clubkrant uit. In het eerste nummer staat de samenstelling van de feestcommissie ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan. De commissie bestaat uit Henk Baarveld, Henk Hollander en Hans van Ringen.

1964 Het 40-jarig jubileum

Ter gelegenheid van het 40 jarig bestaan verschijnt in september 1964 voor de eerste keer in het bestaan van de club een royalere jubileumuitgave over de historie en de ups en downs van de club. In het voorwoord kan voorzitter Doornkamp de verhuizing naar Coendersborg aankondigen:

“Met de speelvelden heeft onze vereniging in de achter ons liggende 40 jaar heel wat problemen gekend. Diverse malen zijn wij verhuisd. Dit vindt zijn oorzaak in het feit dat de wijk Helpman steeds weer in het uitbreidingsplan ligt en langzaamaan is uitgegroeid tot een grote buitenwijk van Groningen. Maar nu, na 40 jaar, hopen wij definitief op Coendersborg terechtgekomen te zijn, waar we zelf een clubhuis hopen te bouwen.”

1966 Opening clubhuis en bijna kampioen

1966 is sportief en organisatorisch een zeer bewogen jaar.

Op 2 april 1966 is het dan zover; vele jaren hard werken vinden hun bekroning in de opening van het clubhuis, waarmee de heer Doornkamp z’n naam als eerste steenlegger onverbrekelijk verbindt. Hij is immers de grote man en stuwende kracht achter de bouw. De opening geschiedt door wethouder J.J. van Ree. Een feestavond tot in de kleine uurtjes besluit deze belangrijke dag, waaraan onder meer wordt meegewerkt door conferencier Cees Schilperoort. De kantine-exploitatie komt in handen van mevrouw Puistert-Kuitert. De baten zijn voor mevrouw Puister met als tegenprestatie het schoonhouden van het gebouw en de theeverzorging tijdens de rust der wedstrijden.

Bij alle activiteiten rondom de opening van het clubhuis is er ook nog voetbal en zo wordt op 22 mei, na een nek-aan-nekrace met Harkema Opeinde, de laatste wedstrijd in en tegen het reeds gedegradeerde Niekerk gespeeld. Wel, op de drempel van de tweede klas slaat de deur met een klap dicht. Niekerk wint met 2-1, Harkema is kampioen.

1967 Henk Baarveld verongelukt

1967 is een van de zwarte bladzijden in de Helpman historie. De club moet voor altijd afscheid nemen van oud-secretaris en lid van verdienste Henk Baarveld. Na een auto-ongeluk overlijdt hij in het ziekenhuis van Nijmegen. Een zeer sympathiek en beminnelijk mens ging heen.

1968 Terug in de tweede klasse

1968 is het jaar dat Helpman na 12 jaar weer terugkeert in de tweede klasse. Op zondag 31 maart moet het eerste elftal zijn koppositie met 2 punten voorsprong in en tegen Roden verdedigen. De spanning is te snijden. Zo kan het gebeuren dat bij de stand 1-1 enkele heethoofdige Rodenaren grensrechter Leo Nieuwenhuis willen molesteren, nadat de scheidsrechter op zijn advies een tweede doelpunt van Roden heeft afgekeurd. Leo sprint zich in veiligheid en tenslotte eindigt de wedstrijd in 1-1, waardoor de voorsprong gehandhaafd blijft.

In april komen de Duitse vrienden uit Hamburg op bezoek in het kader van een uitwisselingsprogramma. Aan de feestavond wordt meegewerkt door Bob Vrieling, Imca Marina, de Hamburger Sängerknaben, terwijl Willie Weits en de Ria’s voor dansmuziek zorgen.

Van dit feest naar een ander feest, namelijk het behalen van het kampioenschap op 21 april na een 4-1 overwinning op Houtigehage.

1972 Wel of geen vrouwenvoetbal?

In het clubblad wordt gevraagd of er voldoende belangstelling is van vrouwen om met een vrouwenelftal aan de competitie te beginnen. De stichting Coendersborg organiseert weer regelmatig kaartavonden, waaraan inmiddels ook Blauw Geel deelneemt.

Helpman 1 mist op het nippertje het kampioenschap, GVAV blijft twee punten voor. Vanwege een hinderlijke blessure moet Bé Siekman voorlopig een einde maken aan zijn trainersloopbaan. Voor het nieuwe seizoen is de succesvolle trainer van Groninger Boys, J. Piek, aangetrokken. In mei trainen voor de eerste keer 13 vrouwen, onder leiding van Jan Stäbler. Op de jaarvergadering horen de leden tot hun grote vreugde dat nog voor de aanvang van de competitie een vaste veldafrastering gereed zal zijn. Een voorstel om de seniorleden een kwartje en de juniorleden een duppie per maand meer te laten betalen ten behoeve van het jubileumfeest in 1974 levert geen bezwaren op.

In het clubblad van juni staat dat E. Koeman en R. Koeman van de ledenlijst zijn afgevoerd wegens vertrek naar GRC.

1974 een enerverend gouden jubileum en Helpman 1 naar eerste klas

In het eerste clubblad van het jaar schrijft Hans van Ringen dat twee gedachten hem sterk bezighouden De ene is, achteromkijkend, het kampioenschap in 1973; de andere het aanstaande gouden jubileum in september, met wellicht Helpman 1 in de eerste klas. Verder, dat het triest is dat deze schone toekomstdromen onder wat sombere politieke en economische omstandigheden plaatsvinden; de olieboycot en daarmee samenhangende autoloze zondagen, brengen extra reis- en financiële problemen met zich mee voor de penningmeester.

In februari ondergaat de voorzitter twee zware operaties. Tussentijdse berichten zijn dan weer hoopgevend, dan weer zorgwekkend. In april blijkt dat tweede voorzitter Jan van der Werf niet voor zwager Hans onder wil doen en eveneens een spoedoperatie ondergaat.

Na een gelijkspel tegen Achilles lukt het ons vlaggenschip om in twee jaar tijd van de derde naar de eerste klasse te promoveren. De versterkte promotieregeling heeft daaraan meegeholpen, maar de feestvreugde is er niet minder om. Tijdens de receptie neemt Jaap Vermeer de honneurs, door de gedwongen afwezigheid van de beide voorzitters, uitstekend waar. Hans van Ringen en Jan van der Werf komen, vergezeld van hun verpleegsters en echtgenotes, toch nog even de sfeer proeven. Een staande ovatie is hun beloning voor dit bezoek, wat medisch niet zo verstandig is, maar gezien het Helpman bloed in de aderen heel begrijpelijk. Handen worden geschud, hulde over en weer spontaan toebedeeld en zowel Hans van Ringen als ook trainer Piek noemen zich de gelukkigste mannen ter wereld.

In mei behaalt ook A 1 het kampioenschap en bereikt voor het eerst in de geschiedenis van de club de selectieklasse van de afdeling Groningen.

1982 Oprichter Bertus Zewüster overleden: 94 jaar

Het clubblad van 17 februari meldt het overlijden op 94-jarige leeftijd van Bertus Zewüster, de oprichter van Helpman en ere-voorzitter. Hans van Ringen herdenkt hem met gevoelvolle woorden. Het tweede belangrijke nieuws is dat trainer Schut na een half seizoen het trainerschap zal beëindigen. Jeugdtrainer Jaap Bierling heeft, na enige bedenktijd, het aanbod om hoofdtrainer te worden aanvaard. De 2-1 zege op GRC (doelpunten Ep Nijboer en Bart v.d. Veen) en de 0-1 overwinning op Twedo (doelpunt Bé Meijer) zorgen voor handhaving in de eerste klasse. Het tweede wordt kampioen en promoveert naar de reserve eerste klasse van de KNVB. Ook het vierde behaalt het kampioenschap.

Het clubblad van juni toont een hele lijst nieuwe leden. Daarbij is ook Peter Leiseboer, die na een jaar FC Groningen, op het oude nest terugkeert. Onder de nieuwe leden bevindt zich een groot aantal zaterdagvoetballers, zodat Helpman in het nieuwe seizoen in die afdeling met twee elftallen vertegenwoordigd zal zijn. Een fraai begin.

1983 Zaterdag 1 en Zaterdag 2 kampioen

De nieuwe zaterdagelftallen gaan flitsend van start door allebei kampioen te worden. Speler “Sip” spreekt van een zeer geslaagde overstap naar Helpman. “De beide zaterdagteams zijn geweldig opgevangen, de onderlinge sfeer is geweldig”. Zondag 1, dat het hele seizoen rond de degradatiestreep vertoeft, wint door een doelpunt van Bé Meijer met 1-0 van Be Quick en redt zo het vege lijf. Na drie seizoenen Helpman vertrekt Jaap Bierling naar Neptunia. Hij wordt opgevolgd door Hans Maatman.

1984 Een onvergetelijk jubileumfeest

Gedenkboeken kunnen snel overdrijven, maar dat geldt deze keer niet voor de feestelijkheden rondom het 60-jarig bestaan. Onvergetelijk, vooral ook omdat een flink deel van de eerste generatie Helpenaren – de oprichters, de voetballers, de vrijwilligers – volop meegeniet van het programma. Een korte opsomming: de jeugdtoernooien; de aanbieding van het eerste exemplaar van het jubileumboek (dat met vier parachutisten letterlijk uit de lucht komt vallen) aan burgemeester Harm Buiter vóór aanvang van de wedstrijd van Helpman tegen de Oud-Internationals; de reünie op 7 september, waar 200 Helpenaren op af komen; de druk bezochte receptie waar Fok van Houten de Gouden Speld ontvangt van de KNVB; het uitbrengen van een Helpman-promotiekrant; de jeugdspelochtend op de Coendersborg en tot slot de grote feestavond in de Evenementenhal met medewerking van Imca Marina, Harry Touw, Jay Delmore en de North Star Showband.

1990 Op weg naar de Helperborg: manifestatie van zelfwerkzaamheid

“Perestrojka”, luidt de titel van de nieuwjaarswens van de voorzitter. Ook Helpman ontkomt niet aan hervormingen. Het onderzoek door de gemeente (DIS) komt tot de conclusie dat de club minder behoudend moet zijn, zich moet richten op de toekomst, het bestuur de leden beter moet informeren, terwijl een verjongingskuur van bestuur en commissies ook geen kwaad kan. Het motto moet zijn: “alles gaat goed, maar wat kan beter?”

Inmiddels hangen de bouwtekeningen, getekend door Jaap van Ringen, 14 dagen ter inzage in het clubhuis.

In februari geeft Jaap van Ringen een toelichting op de bouwplannen. “Haast niet te geloven, een droom wordt werkelijkheid”, schrijft Fok van Houten. “Een clubhuis met alles d’r op en d’r an, en een tribune. Mot je nog peule. Dat is nog eens iets anders dan het afgetrapte lap grasland achter het Helperbad met houten kleedhok, in de jaren dertig, met een regenton op het dak voor de watervoorziening.”

1992 Afscheid Hans van Ringen

Tijdens de Algemene Ledenvergadering op 7 september draagt Hans van Ringen na 22 jaar de voorzittershamer over aan Kees Niewold. Op 6 november biedt de club Mister Helpman een druk bezochte afscheidsreceptie aan en beloont hem niet alleen met de onderscheiding ere-voorzitter, maar ook met een mooie stoel.

1994 Het jubileum

Ter gelegenheid van het 70-jarig jubileum wordt geen gedenkboek uitgebracht, maar een extra editie van het cluborgaan met daarin bijdragen van de voorzitters, Lammie Nijboer, Liesbeth Vermeend, Pieter vd Wilpenbergh, en Joke Aartsen. De reünie klinkt wederom als een klok, evenals de feestavond in de Helperborg, met playback acts van eigen leden, de eigen Blues Brothers en een optreden van Hollands Verdriet.

De eerste selectie maakt een royaal gebaar door f 2000,– te schenken aan de jubilerende vereniging

1996 200 jeugdleden

A 1, B 1 en D 1 spelen in de hoofdklasse en zullen zwaardere tegenstand ontmoeten.

Op 8 september verwelkomt de jeugdcommissie het 200ste jeugdlid: de 6 jarige Rik Huizing.

Voor het begin van de wedstrijd Helpman-Nieuw Buinen betreedt hij aan de hand van Hans van Ringen, door een haag van jeugdleden, het hoofdveld om de aftrap te mogen verrichten. Een fanfare omlijst deze historische gebeurtenis met vrolijke klanken.

1999 Jubileumjaar met een rouwrand

De nieuwjaarsvisite luidt het jubileumjaar op sfeervolle wijze in. Iets anders doen dan feestvieren is nauwelijks mogelijk, want het regent al het hele seizoen afgelastingen.

Dan maar weer aan de slag met het organiseren van jubileumkaartavonden en een disco voor de oudere jeugd in februari. Dan slaat het noodlot toe als trainer Anton de Best wordt getroffen door een hartstilstand en hieraan overlijdt

Jubileumactiviteiten worden uitgesteld en Peter Leiseboer neemt de eerste selectie onder zijn hoede. Een overwinning op Nicator en een gelijkspel tegen Zwaagwesteinde brengen de eerste puntjes binnen, maar voor “veiligheid” is meer nodig.

Op 20 maart swingt een volle Helperborg tijdens de “goud van oud” disco, met DJ Louis v.d. Tuin achter de draaitafels. “Dat moet een traditie worden”, schrijft Pieter vd Wilpenbergh, “maar dan wel tijdens de winterstop, op verzoek van de trainers.” Inderdaad, het viel sommige voetballers niet mee de volgende dag om 9.00 uur aan te treden.

In de laatste week van maart pakt het vlaggenschip 6 punten door te winnen van Forward en Velocitas. Gloort er licht aan het einde van de tunnel? De Club van 75 telt inmiddels 123 leden.